

Volksverhuizing naar Amsterdam: zo voelde het zondagavond toen duizenden Limburgers richting de Ziggo Dome trokken. De concertzaal kleurde bronsgroen tijdens een emotioneel optreden van Frans Pollux en Lex Uiting, waarbij dialect, vastelaovend en Limburgse trots centraal stonden.
Al ver voor aanvang van het concert was het raak. In het openbaar vervoer, op terrassen en in cafés keken Amsterdammers dit weekend soms verbaasd op bij het horen van zinnen als “Hald mich ’s vas” en “Nao ’t Zuuje”. Hoewel het optreden zondag pas om 19.30 uur begon, arriveerden veel bezoekers al eerder om van het weekend een mini-Limburgse citytrip te maken. “Een beetje vastelaovend in Amsterdam,” klonk het treffend vanuit het publiek.
Stipt om half acht betraden Frans Pollux en Lex Uiting het podium, begeleid door het Metropole Orkest. De avond opende verrassend met The Lady Is a Tramp van Frank Sinatra, waarna het nummer naadloos overging in het Limburgs volkslied. Binnen drie minuten stond de complete Ziggo Dome – normaal gevuld met stoelen – recht. De toon was gezet: dit werd geen gewoon concert, maar een emotionele reis door decennia Limburgse muziekgeschiedenis.
De setlist bestond uit een rijke mix van nummers van Neet oét Lottum, Zoemaar, solo-werk van Lex Uiting en liedjes van het album Pollux Duit Springsteen. Alles kwam voorbij: melancholie, humor, liefde en trots op de Limburgse identiteit. Pollux en Uiting werden regelmatig vergezeld door muzikale vrienden, waaronder de mannen van Träcksäck, Bart Storcken, Tren van Enckevort en Emil Szarkowicz.
Een van de meest besproken momenten van de avond volgde bij Hallo in de Yellow. Het lied, geschreven door Pollux in de jaren ’90 voor zijn toenmalige vriendin Chantal Janzen, is al ruim twintig jaar niet meer live gespeeld. Toen het publiek de eerste klanken hoorde, keek men elkaar nog vragend aan. Maar zodra Janzen van achter het podium haar stem liet horen, barstte de zaal los in luid gejuich. Het nummer, dat alleen via YouTube te beluisteren is, werd woord voor woord meegezongen.
Daar bleef haar bijdrage niet bij. Even later volgde de live-primeur van Letste Leedje, het nummer dat Janzen in 2023 samen met Uiting uitbracht. Nooit eerder zongen zij het samen op het podium. De emotionele lading was voelbaar; tranen vloeiden rijkelijk in de zaal. Ook Lang Laeve ’t Laeve, Uiting’s ode aan zijn kinderen, zorgde opnieuw voor kippenvelmomenten.
Met de vastelaovend op slechts enkele weken afstand kon het feest niet ontbreken. Halverwege de avond trok een stoet van zo’n tien prinsen in polonaise door de zaal. Het Metropole Orkest speelde een Venlose vastelaovesmedley, terwijl de Ziggo Dome even veranderde in een kolkende feestzaal vol sjaals, vlaggen en uitbundige Limburgse gezelligheid.
Dat emoties een hoofdrol zouden spelen, was te verwachten. Dat Lex Uiting zelf zichtbaar geëmotioneerd zou raken, kwam voor velen als verrassing. De hele avond plaagde Pollux hem met het idee om naar Amsterdam te verhuizen, maar tegen het einde werd duidelijk waarom Uiting zich zo geraakt voelde. “Morgen staan de verhuiswagens voor de deur en keer ik truuk nao ’t zuuje,” vertelde hij, waarna Nao ’t Zuuje werd ingezet. Alsof dat nog niet genoeg was, volgde Pollux met zijn tranentrekker Hald mich ’s vas.
Met Gekke Minse als toegift kwam er een einde aan een avond die voelde als een warm Limburgs thuis, midden in Amsterdam. Het daverende applaus was een passend slot van een concert dat voor velen nog lang zal nazinderen.
Slechts 2 procent vrouwen in de LVK-finale: waarom blijft de vastelaovesbühne zo mannelijk? Lees hier meer!



